دریا در من 3

"سرکلاس نقاشی"

 

- حجاب خورشیدت کجاس

                                                    بچه ی تنبل کلاس؟

- خورشید خانم چارقد مشکی نمی خواس

مثل شما با این سر و شکل و لباس

کپه ی نور ما سبک تر از هواس

خورشید خانم رهاتر از من و شماس

هر کی می خواد با کلاشی

سر کلاس نقاشی

پیرهن گلدار نکشیم

خاطره ی یار نکشیم

درخت سر باز نکشیم

بدتر از اون ساز نکشیم

باید بدونه عاقبت

دو بال پرواز می کشیم

درهای این مدرسه رو باز می کشیم

رنگی و دلباز می کشیم

روی کاغذهای بی صدا

ساز می کشیم ساز می کشیم.

                                                                                 "شهیار قنبری.1992-1370"

 

 

پ.نوشت:خودش گویاتر از اونی که من بخوام در موردش حرفی بزنم.

  
نویسنده : وانیا ; ساعت ٢:٤۱ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٧ آبان ۱۳۸٩
تگ ها : دریا در من

دریا در من 2


لالالالا دیگه بسه گل لاله

 

نخواب ای حسرت سفره گل گندم

نباش تو دالونای قصه سردرگم

نخواب رو بالش پرهای پروانه

که فریاد تو رو کم دارن این مردم!

                                                   لالالالا دیگه بسه گل لاله

                                                           بهار سرخ امسال مثل هر ساله

                                                                 هنوزم تیر و ترکش قلب و میشناسه

                                                                هنوز شب زیر سرب و چکمه می ناله


نخواب آروم گل بی خار و بی کینه

نمی بینی نشسته گوله تو سینه

آخه بارون که نیست، رگبار باروته

سزای عاشقه خوبه ما اینه؟

                                                                    نترس از گوله ی دشمن گل لادن

                                                                    که پوست شیره پوست سرزمین من

                                                                    اجاق گرم سرمای شب سنگر

                                                                    دلیل تا سپیده رفتن و رفتن


نخواب آروم گل بادوم ناباور

گل دلنازک خسته، گل پرپر

نگو باد ولایت پرپرت کرده

دلاور قد کشیدن رو بگیر از سر

                                                                       دوباره قد بکش تا اوج فواره

                                                                       نگو این ابر بی بارون نمیذاره

                                                                       مث یار دلاور نشکن از دشمن

                                                                      ببین سر میشکنه تا وقتی سر داره


نذاشتن هم صدایی رو بلد باشیم

نذاشتن حتی باهم دیگه بد باشیم

کتابای سفید رو دوره میکردیم

که فکر شبکلاهی از نمد باشیم

                                                                   نگو رفت تا هزار آفتاب هزار مهتاب

                                                                   نگو کو تا دوباره بپریم از خواب

                                                                   بخوون با من نترس از گو له ی دشمن

                                                                   بیا بیرون بیا بیرون از این مرداب     

نگو تقوای ما تسلیم و ایثاره

نگو تقدیر ما صدتا گره داره

به پیغام کلاغای سیاه شک کن

که شب جز تیرگی چیزی نمی آره

                                                                 نخواب وقتی که هم بغضت به زنجیره

                                                                 نخواب وقتی که خون از شب سرازیره

                                                                 بخوون وقتی که خوندن معصیت داره

                                                                 بخوون با من، بیا با من، نگو دیره

سکوت شیشه های شب غمی داره

ولی خشم تو مشت محکمی داره

عزیز جمعه های عشق و آزادی

کلاغ پر بازی با تو عالمی داره...

شهیار قنبری،دریا کنار،1980-1350

 

پی.نوشت:یکی از  ترانه هایی که دوستش دارم با صدای خود شهیار.



  
نویسنده : وانیا ; ساعت ٢:۱٠ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٥ آبان ۱۳۸٩
تگ ها : دریا در من

دریا در من1

قدغن،شهریار قنبری

 

آبی دریا قدغن، شوق تماشا قدغن

عشق دو ماهی قدغن، با هم و تنها قدغن

                                 

برای عشق، تازه اجازه بی اجازه

 

پچ پچ و نجوا قدغن، رقص سایه ها قدغن

کشف بوسه ی بی هوا به وقت رویا قدغن

 

برای خواب تازه،اجازه بی اجازه

 

در این غربت خانگی، بگو هرچی باید بگی

غزل بگو به سادگی، بگو زنده باد زندگی

 

برای شعر تازه، اجازه بی اجازه

 

از تو نوشتن قدغن، گلایه کردن قدغن

عطر خوش زن قدغن، تو قدغن من قدغن

 

برای روز تازه، اجازه بی اجازه

 

از کتاب دریا در من-دریاکنار1372

 

بعد نوشت:با او آشنا شدم، وقتی هنوز عاشق بودم شاید مهر1379

وقتی هنوز شعر را می فهمیدم(منظورم شعر ناب بود نه شر و ورهای امروزی)

با ترانه هایش زیستم تا امروز گاهی برای شما که منو می خونید از دیروزم چیزهایی خواهم نوشت مثلا همین دریا در من

بعد بعد نوشت:میتونید آهنگ زیبای این ترانه رو با صدایه خودش گوش کنید مطمئنم لذت می برید.

  
نویسنده : وانیا ; ساعت ٧:٥۱ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٠ آبان ۱۳۸٩
تگ ها : دریا در من